7604 . فلاح السائل به نقل از جعفر بن على قمى : پيامبر صلى اللّه عليه و آله هرگاه به نماز مىايستاد ، از ترس خداى متعال ، رنگِ چهره‌اش تغيير مىكرد و سينه‌اش ، آوايى چون آواز جوشش ديگ داشت . 7605 . امام زين العابدين عليه السلام : پيامبر خدا ، آن قدر به نماز مىايستاد ، تا پاهايش وَرَم مىكرد . 7606 . امام باقر عليه السلام : عايشه ، در شبى كه نوبت ماندن پيامبر خدا نزدش بود ، به ايشان گفت : اى پيامبر خدا ! چرا خود را به زحمت مىاندازى با آن كه خداوند ، گناه گذشته و آينده تو را آمرزيده است ؟ فرمود : " اى عايشه ! آيا بنده‌اى سپاس‌گزار نباشم ؟ " . و پيامبر خدا ، بر سرْ انگشتان پايش مىايستاد تا اين كه خداوند سبحان و متعال ، فرو فرستاد : " طه . ما قرآن را بر تو فرو نفرستاديم تا بر خود سخت گيرى " . 7607 . امام‌صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، دو برابرِ نماز واجب ، نماز مستحب مىخواند . 7608 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، از آغاز روز تا زوال خورشيد ، هيچ نماز نمىخواند و هنگام زوال ، هشت ركعت نماز مىخواند كه همان نمازِ توبه كنندگان است . در اين ساعت ، درهاى آسمان ، گشوده مىشود و دعا پذيرفته مىشود ، نسيم‌ها [ ى رحمت ] مىوزد و خداوند به آفريده‌هايش مىنگرد . پس هنگامى كه سايه به اندازه يك ذراع باز مىگشت ، چهار ركعت نماز ظهر مىگزارد و بعد از ظهر ، دو ركعت و سپس دو ركعت ديگر مىخواند . و هنگامى كه سايه به اندازه يك « 1 » ذراع ، باز مىگشت ، چهار ركعت نماز عصر مىگزارد و بعد از مغرب ، چهار ركعت مىخواند و سپس نمازى نمىخواند تا شفق فرو رود و هنگامى كه فرو مىرفت ، نماز عشا را مىگزارد . سپس پيامبر صلى اللّه عليه و آله به بسترش مىرفت و نماز نمىخواند تا نيمى از شب ، سپرى شود . هنگامى كه شب از نيمه مىگذشت ، هشت ركعت نماز مىگزارد و در پاره

--> ( 1 ) به قرينه ساير احاديث و علم فقه ، درست ، آن است كه " دو " باشد .